~tomadoinagara~

วันนั้นก่อนไปงานโรงเรียน ตอนแรกเซงๆเรื่องงานอยุ่

พอไปเจอเพื่อนเก่าเยอะๆแล้วรู้สึกดีขึ้นเยอะแยะมากมาย

ได้เห็นหน้าใครหลายๆคนแล้วรู้สึกมีกำลังใจดีขึ้นเยอะ

ลืมงานไปเลย  วันนั้นตอนถ่ายรูปกับเพื่อนทั้งห้องไปสักพัก

เริ่มเซงเลยแยกมานั่งเล่น แล้วบุคคลที่ทำให้สบายใจก็เดินมานั่งข้างๆ

แล้วก้เลยนั่งคุยกันสักแปปนึง  พอไม่ได้ไปเกษตรแล้วก็เลยไม่ค่อยเจอกันเลย

เดวนี้ผอมลงนิดนึงแล้ว  น่ารักเหมือนเดิม ทำไมถึงต้องเป็นคนดีขนาดนี้เนอะ

ยังเป็นลูกรักของม๊าเหมือนเดิม แหมไอ้ลูกหัวแก้วหัวแหวน  น่ารักได้ไม่นาน

พอไปต่อกันบ้านเพื่อน  มันกินเหล้าเสดเริ่มแปลงร่าง  เป็นไอ้ซ่า ผู้บ้าตรรกศาสตร์55+

ตลกมากเลย  เพื่อนๆพากันหัวเราะมันกันทุกคน มันบอกว่ามันรู้ตัว  แต่ว่าควบคุมไม่ได้

มันไล่เอาหัวพิงคนนู้นคนนี้ไปทั่ว  พอดีตอนนั้นนั่งยื่นขารวมเท้าด้วย  มันมาถึง

ขอนอนหน่อยนะ  เราก็รีบนั่งขัดสมาธิทันที สรุปหัวมันโขกพื้น  กร๊ากๆๆๆ

ไอ้บ้าเอ๊ย สมหน้าว่ะ  ซ่าดีนัก

ปล. ขอบคุณสำหรับความเข้าใจในการกระทำ ขอบคุณกำลังใจดีๆที่ไม่ต้องทำอะไรมาก

แค่มานั่งข้างๆตอนไม่สบายใจแบบทุกครั้งที่ทำ  แค่นี้มันดีที่สุดแล้ว  วันนั้นซึ้งจิงๆ

กี่ครั้งแล้วที่ทำแบบนี้  จากที่เศร้าๆอยู่รู้สึกดีขึ้นมาเลย  คิดว่าไม่อยากทำอะไรก็ตามให้มัน

ต้องสูญเสียสิ่งนี้ไป ให้มันเป็นแค่แบบนี้แหละดีแล้ว  จะได้มีแต่สิ่งดีๆให้จดจำกันไว้นานๆนะ 

edit @ 13 Jan 2008 18:04:10 by ~tomadoinagara~