~tomadoinagara~

สับสนจริงๆช่วงนี้

ธีชีสก้งงๆ  งงมันทุกเรื่อง

เดววันนี้คิดออก  อีกวันก้คิดออกว่าไม่รุจะทำไปเพื่อไร ไอ้ที่คิดมา

สรุปก้เหมือนไม่ได้ไรกลับมาเลย   โอ๊ยเซงๆๆๆๆๆๆๆ.......

เหตุเนื่องมาจากวันศุกร์ที่ 19 ที่ผ่านมา เวลา 19 น่ฬิกาอีกตั้งหาก

ตอนนั้นกำลังนั่งรถเมล์หลับบ้าน คือรถเมล์ก็ขึ้นทางด่วน

แล้วก็วิ่งค่อนข้างเร็วเลยที่เดียว แต่ตอนนั้นไม่ได้คิดไร นั่งฟังเพลงอยู่

สักพักพอมันถึงแม่น้ามบางปะกง ก็เลยเลิกฟังเพลง ลองกลั้นหายใจแล้วก็อธิฐานไรดูเล่นๆ

ก็ชอว่า เออขอให้ทีซีสผ่านไปด้วยดี แล้วก็เยอะแยะอ่ะ พอดีขอๆไปเลยวกมาว่า

ขอให้ปลอดภัยทั้งตัวเราแล้วก็พ่อแม่ น้อง แล้วก็หมาที่บ้านด้วย คือแบบขอว่า

อย่าให้ป่วย อย่าให้เกิดอุบัติเหตุ อย่าบาดเจ็บ อย่าตาย คือพูดไปแบบเต้มสตรีมอ่ะ

แล้วพอดีนั่งรถอยู่ก็เลยบอกว่าขอให้ทุกคนบนรถด้วย ให้ทุกคนบนรถถึงที่หมายปลอดภัย

และแบบทุกอย่างที่เราขอให้ที่บ้านด้วยแบบนั้นแหละ..............

เลยสะพานข้ามแม่น้ำมาสักพัก คือก้ยังอยุ่บนทางด่วนอยู่ รถกแบบว่าวิ่เร็วเลยทีเดียว

ไอ้เราก็ชิลๆนั่งมองวิวข้างนอกเล่นตอนมืดๆสวยดี สักพักเหมือนรถสะดุดอะไรไม่รุแล้วมันก็

เสียการทรงตัวเข้าข้างทาง เราก็นึกว่าเออเล่นมุขไรขำๆมั้ง สักพักมันก้กระแทกกับที่กั้นข้างๆทางด่วน

แล้วก็กระเด็นออกมาเป็นระยะทางยาวพอสมควร จากนั้นก็กระเด็นกลับไปขอบทางด่วนอีกหลายครั้ง

 บอกตรงๆตอนนั้นคิดว่าไม่รอดแล้วกรู....ชีวิตต้องจบแค่นี้เหรอว่ะ   ยังไม่ได้ทำอะไรที่อยากทำเลย

แล้วในขณะที่มันกระเด็นไปกระแทกขอบทาง ตัวรถมันก็เอียงๆนิดหน่อย แบบว่าเรานั่งติดหน้าต่างไง

จากที่นั่งชมวิวข้างนอก กลายเป็นมองเห็นวิวด้านล่างแทน ตอนที่รถมันเอียง

คือไอ้ความรู้สึกรถเหินๆไงไม่รุ มันเสียวแบบว่า เออ..ปลงแระตายก็ตาย พ่อกับแม่ยังเหลือน้องอีกคน

สักพักรถก็หยุดแบบโคตรจะปาฎิหารย์  หลังจากที่คนในรถร้องกรี๊ดกันมานาน มีคนในรถคนนึงพูดว่า

ประตูฉุกเฉิน  ลงเร็วๆ........มันมีกลิ่นเหม็นไหม้ในรถด้วย

พอลงมาปรากฏว่ายางมันหมุนเข้าไปข้างใน ตรงล้อด้านหน้า คนขับบอกว่ามีน๊อตอะไรหลุดนี่แหละ

แล้วยางก็แตกด้วย สภาพรถบุบด้วยด้านที่ชนกับของทาง น้ามมันไหลออกมา

ก่อนลงมาจากรถ ..ผู้หญิงที่นั่งข้างๆหันมามองหน้าเราแล้วถามว่า

กลัวมั๊ย......ตอบได้คำด้วย คิดว่าตายแน่ๆแล้ว        ....ไม่คิดว่าจะต้องมาเป็นแบบนี้

คือมันกระทันหันเกินไป....ตอบไปตอนนั้น ถือของลงจากรถ เดินลงมามือยังสั่นอยู่เลย

แบบว่าสติหายหมดอ่ะตอนนั้น  คือไอ้อาการเฉียดตายนี่เพิ่งรู้สึกได้วันนี้เอง

..............กลับถึงบ้านเล่าให้พ่อกับแม่ฟัง  แม่บอกเกือบได้ขึ้นหน้า1แล้วไหมล่ะ 

ที่สุดแล้ว ไม่ว่าทุกอย่างจะเป็นยังไง
คนที่ต้องแบกรับสิ่งนั้นคือตัวเราเอง
ถ้าขี้เกียจอย่างนี้คงไม่ดีแน่ อนาคตต่อไปก็แย่ดิเนี่ย
โอ๊ยเซ็ง...ทำไมไม่ยอมทำงาน

สู้เว้ย!!! ทำงานให้เสร็จซักที จะได้หลุดพ้น เฮ้อ

edit @ 2007/10/02 18:12:56